Category: Informatie

  • Houding: de vergeten vaardigheid van de therapeut

    Wanneer therapeuten beter willen worden, denken ze meestal eerst aan techniek. Een nieuwe mobilisatie. Een nieuwe manipulatie. Een nieuwe test. Een nieuwe opleiding. Dat is logisch. Techniek is zichtbaar. Je kunt ze tonen, beschrijven, oefenen en kopiëren. Maar wie lang genoeg behandelt, merkt vroeg of laat iets anders op. Twee therapeuten kunnen exact dezelfde techniek…

  • Microbewegingen in geneeskunde en therapie

    Soms zit het grootste verschil in een behandeling niet in de kracht van een techniek, maar in de precisie van een microbeweging. Veel artsen en therapeuten zijn opgeleid om groot te denken: grotere ingrepen, sterkere medicatie, meer correctie, meer controle. Maar in de dagelijkse praktijk zien we vaak iets anders. Een kleine verandering in richting.Een…

  • Nog over Toegepaste Veldfysiologie

    Binnen Toegepaste Veldfysiologie vertrekt men niet vanuit de idee dat “meer kracht” automatisch leidt tot “meer effect”. Integendeel: hoe complexer een systeem is, hoe gevoeliger het vaak wordt voor kleine, gerichte signalen. Een menselijk lichaam is geen machine die men onderdeel per onderdeel corrigeert. Het is eerder een dynamisch netwerk van relaties tussen houding, spanning,…

  • Van techniek naar innerlijke technologie

    Van techniek naar innerlijke technologie. Er wordt vandaag veel gesproken over technologie in de zorg.Nieuwe toestellen.Nieuwe software.Nieuwe vormen van kunstmatige intelligentie. Maar misschien vergeten we soms dat ook de mens zelf over een vorm van technologie beschikt. Een innerlijke technologie. De manier waarop een therapeut aanwezig is.Hoe hij of zij kijkt.Luistert.Volgt.Richting geeft. Na 40 jaar…

  • Lightsaber

    In het zachte stro,tussen adem en stilte,staat zij —nog nauwelijks een dag oud,maar reeds volledig aanwezig. Een lijn van licht —getekend over haar voorhoofd,alsof de wereld haar al kendevoor ze bestond. Naast haarde rust van haar moeder,de warmte van oorsprong,een lichaam dat nog leerthoe het dragen moet wat komt. Maar in haar benen —lang, fijn,…

  • Academische positionering van Toegepaste Veldfysiologie

    ABSTRACT Toegepaste veldfysiologie is een praktijkgebaseerd conceptueel kader dat het menselijk lichaam benadert als een dynamisch, zelforganiserend systeem van relaties. In tegenstelling tot een uitsluitend structureel-functionele benadering, richt dit perspectief zich op de organisatie en samenhang van interacties binnen het lichaam. Kleine, gerichte interventies worden verondersteld disproportionele effecten te kunnen genereren op systeemniveau, in lijn…

  • Waarom een behandeling vaak niet het gewenste resultaat biedt

    De meeste therapieën falen niet door gebrek aan techniek.Ze falen door de manier waarop we naar het lichaam kijken. We behandelen nog steeds alsof het lichaam een machine is:iets dat je kan corrigeren, manipuleren, “fixen”. Maar het lichaam is geen machine. En diep vanbinnen weet je dat. Want je hebt het al gevoeld. Dat moment…

  • Spinoza & Einstein in de Behandelkamer

    De filosofie van Baruch Spinoza beschrijft de werkelijkheid als één samenhangende natuur waarin lichaam en geest geen afzonderlijke entiteiten zijn, maar verschillende uitdrukkingen van dezelfde orde. Eeuwen later herkende Albert Einstein in deze visie een diepe intuïtie over de structuur van het universum: een werkelijkheid die niet bestaat uit losse objecten, maar uit relaties en samenhang. In de…

  • Toegepaste Veldfysiologie

    Van kracht naar richting in de therapeutische praktijk In de klassieke opleiding van fysio-, kinesitherapeuten, osteopaten, manuele therapeuten en haptotherapeuten ligt de nadruk op structuur, biomechanica en krachtvectoren. We leren mobiliseren, manipuleren, stabiliseren.We leren denken in hefbomen, spierspanning en fascia-ketens. Maar wat als onder al deze structuren een fundamenteler ordeningsprincipe werkzaam is?Wat als richting belangrijker…

  • Baruch Spinoza – Het veld als één levende orde

    In een Spinozistisch perspectief is de werkelijkheid geen optelsom van losse delen, maar één continuüm van expressie. Wat wij lichaam noemen en wat wij geest noemen, zijn geen gescheiden entiteiten, maar twee gelijktijdige waarnemingswijzen van dezelfde onderliggende orde. Deze ene orde laat zich ervaren als ritme, verhouding, spanning en ontspanning — niet statisch, maar voortdurend in beweging.…