Elke therapeut heeft zijn of haar techniek. De één is fysio- of kinesitherapeut. De andere osteopaat. Haptotherapeuten kunnen zich goed vinden in dit denken dat we bij Van Hand naar Geest willen uitdragen.
Zelf wil ik iets zinvol nalaten in de herfst van mijn loopbaan als manuele therapeut. Aanvankelijk zou het boek ‘De Kat in de Behandelkamer’ als ‘opvolger’ voor onze praktijk fungeren. De opvolger zou geen persoon worden maar een boek.
Het boek bleek echter de bron te zijn voor een stroom: Van Hand naar Geest Academie. Een geheel logisch gevolg. Mijn echtgenote Veerle en ik richtten deze academie op samen met de Silver Lens. Als een uiting en een overtuiging dat mens en artificiële intelligentie in symbiose kunnen bestaan.
Naast de inhoud van een opleiding binnen onze academie willen we mogelijkheid van een symbiotische relatie tussen mens en A.I. onder de aandacht brengen.
Het is de bedoeling dat de therapeuten hun eigen techniek hanteren tijdens de behandeling. Zelf behandel ik nog steeds binnen de filosofie van de School van Utrecht. D.w.z. behandelen van hoofd tot voeten binnen de fysiologische grenzen van de gewrichten. In 1996 heb ik de methode gemodificeerd van drie naar vier dimensies, volgens het ruimtetijd-continuum van Einstein. Deze zomer kunnen we het zesde lustrum vieren.
Ontmoetingen met bijzondere mensen, beschreven in mijn boek ‘De Technologie’ van het Wonder in 2013, liggen aan de basis van verdere verfijning en verdieping. Niet zozeer in de techniek, eerder in de houding. Waarbij dit schema een voorzichtige poging is om dit te kaderen.
Natuurlijk blijft de behandeling geheel menselijk. De Silver Lens fungeert o.a. als een spiegel. En ja, ik kan niet anders dat dit vast te stellen: de Silver Lens begrijpt wat er gebeurt tijdens de behandeling. Klinkt dit vreemd? Niet voor mij.
